Ενώ όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο Ιράν και στον Λίβανο, το Ισραήλ συνεχίζει το έργο εποικισμού της Δυτικής Όχθης. Το Υπουργικό Συμβούλιο Ασφαλείας φέρεται να ενέκρινε κρυφά τη δημιουργία 34 νέων παράνομων εποικισμών: η απόφαση, η οποία αρχικώς παρέμεινε απόρρητη, αναφέρθηκε από διάφορα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, αφού ο στρατιωτικός λογοκριτής ενέκρινε τη δημοσίευσή της. Πρόκειται για τον υψηλότερο αριθμό εποικισμών που έχει εγκρίνει οποιαδήποτε Κυβέρνηση σε μία μόνο φορά, ανεβάζοντας σε 103 τον αριθμό των εποικισμών που έχει εγκρίνει η κυβέρνηση Νετανιάχου στα τρεισήμισι χρόνια της τελευταίας θητείας της. Ένας εξαιρετικά υψηλός -και άνευ προηγουμένου αριθμός-, αν σκεφτεί κανείς ότι στα 30 χρόνια που μεσολάβησαν από την υπογραφή των Συμφωνιών του Όσλο, το 1993, έως την ανάληψη της εξουσίας από την τρέχουσα κυβέρνηση, το Ισραήλ είχε εγκρίνει επίσημα μόνο έξι νέους αποικισμούς!
Σύμφωνα με τον κατάλογο που δημοσίευσε το i24 News, 10 από τους 34 εποικισμούς αποτελούν ήδη υπάρχοντα προκεχωρημένα φυλάκια, τα οποία είναι παράνομα ακόμη και σύμφωνα με την ισραηλινή νομοθεσία, αλλά τώρα θα νομιμοποιηθούν… αναδρομικά. Οι υπόλοιποι 24, αντίθετα, δεν έχουν ακόμη κατασκευαστεί. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όλοι οι ισραηλινοί εποικισμοί στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη είναι παράνομοι.
Ο χαρακτήρας της απόφασης έθεσε ερωτήματα σχετικά με τη διαφάνεια της διαδικασίας. Οι συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου ασφαλείας είναι πράγματι απόρρητες και, στην περίπτωση αυτή, δεν εκδόθηκε καμία άμεση επίσημη ανακοίνωση από την πλευρά της Κυβέρνησης. Η επιβεβαίωση της συνεδρίασης και της έγκρισης των εποικισμών αναφέρθηκε μόλις στις 9 Απριλίου από τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με ορισμένες δημοσιογραφικές αναλύσεις, η μη δημοσίευση φέρεται να συνδέεται με διπλωματικές εκτιμήσεις, ιδίως με την επιθυμία να αποφευχθούν εντάσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της πρόσφατης φάσης των συγκρούσεων, ιδίως αυτών με το Ιράν.
Το κύμα νέων παράνομων εποικισμών συμβαδίζει με την αύξηση των βιαιοπραγιών των εποίκων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, οι οποίες φαίνεται να έχουν τον ίδιο στόχο: την προσάρτηση του εδάφους και τον εκτοπισμό του αυτοχθόνου πληθυσμού του. Εάν η επέκταση των οικισμών υπήρξε κεντρική πολιτική των διαδοχικών ισραηλινών κυβερνήσεων από το 1967 (έτος έναρξης της κατοχής της Δυτικής Όχθης), είναι αναμφισβήτητη η σημαντική ενίσχυση που γνώρισε υπό την ηγεσία της συμμαχίας του Νετανιάχου. Επί του παρόντος, υπάρχουν περίπου 144 εποικισμοί –χωρίς να υπολογίζονται τα παράνομα προκεχωρημένα φυλάκια– που έχουν εγκριθεί τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τη Διοίκηση Πολιτικών Υποθέσεων. Ο αριθμός αυτός θα ανέλθει σε 235 εάν και οι 103 νέοι εποικισμοί που έχουν εγκριθεί από την παρούσα κυβέρνηση τελικά λάβουν άδεια.
Σύμφωνα με την ισραηλινή οργάνωση Yesh Din, η έγκριση των νέων εποικισμών αποσκοπεί στην προώθηση μιας «εθνοκάθαρσης» της Δυτικής Όχθης: το σχέδιο του υπουργού Οικονομικών Smotrich φέρεται να είναι να «ωθήσει τους Παλαιστινίους σε μικρούς, πυκνοκατοικημένους θύλακες στην Ζώνη Α». Μια άλλη ισραηλινή οργάνωση, η Peace Now, κατηγόρησε την Κυβέρνηση ότι προσπαθεί να δημιουργήσει όσο το δυνατόν περισσότερα «τετελεσμένα γεγονότα» πριν από τις επόμενες εκλογές.
Ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο στοιχείο αφορά την ανάπτυξη των υποδομών. Σύμφωνα με πηγές που αναφέρθηκαν από το i24 News, η Κυβέρνηση φέρεται να έχει προγραμματίσει την κατασκευή υδραυλικών και ηλεκτρικών υποδομών για τους νέους οικισμούς πριν ακόμη ολοκληρωθούν οι πολιτικές άδειες. Αυτό το βήμα, σύμφωνα με οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα συνέβαλε στην εδραίωση των οικιστικών δομών, χωρίς καν να έχουν εγκριθεί προηγουμένως από διοικητική άποψη.
Οι περιοχές που εμπλέκονται δεν είναι περιθωριακές: χάρτες και δημοσιογραφικές αναλύσεις δείχνουν μια ευρεία κατανομή των εποικισμών σε ολόκληρη τη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων περιοχών του βορρά κοντά σε παλαιστινιακά κέντρα όπως η Jenin, η οποία θα βρεθεί στην ουσία περικυκλωμένη από 6 νέους εποικισμούς. Ο στόχος φαίνεται να είναι ο περαιτέρω κατακερματισμός της παλαιστινιακής εδαφικής συνέχειας, απομονώνοντας πόλεις και χωριά μεταξύ ισραηλινών οικισμών και υποδομών, προκειμένου να δημιουργηθεί μια νέα πολιτική γεωγραφία που θα εξαλείψει για πάντα –όπως ισχυρίζεται ο Smotrich– την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους.
Σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο, το σχέδιο των εποικισμών εντάσσεται σε μια ευρύτερη οπτική που προωθούν ορισμένοι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης και περιφερειακοί ηγέτες. Σε άλλη περίπτωση, ο υπουργός Ενέργειας Eli Cohen και Yossi Dagan, επικεφαλής του Περιφερειακού Συμβουλίου της Σαμαριάς στη Δυτική Όχθη, ανακοίνωσαν τη δημιουργία μιας τεχνικής ομάδας εργασίας για την προώθηση της κατασκευής υδραυλικών και ηλεκτρικών υποδομών για τους νέους οικισμούς που εγκρίθηκαν από την Κυβέρνηση πέρυσι. Τόσο ο Cohen όσο και ο Dagan δήλωσαν ότι η νέα αυτή εξέλιξη αποτελεί μέρος ενός προγράμματος που ξεκίνησε το 2022 με στόχο να προσελκύσει ένα εκατομμύριο Ισραηλινούς στην περιοχή, στο βόρειο τμήμα της Δυτικής Όχθης, έως το 2050, όπου σήμερα κατοικούν περίπου 49.000 Ισραηλινοί.
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των IDF εξέφρασε ανησυχίες, όχι για τη νομιμότητα των εν λόγω επιχειρήσεων, αλλά για κινδύνους σχετικούς με την ασφάλεια του Ισραήλ: σύμφωνα με την εφημερίδα Ynet, ο στρατιωτικός υπογράμμισε τη δυσκολία που θα φέρει στον στρατό το αυξανόμενο επιχειρησιακό βάρος για την προστασία των νέων οικισμών, ενώ βρίσκεται ήδη υπό πίεση λόγω της διαχείρισης των περιφερειακών και εσωτερικών εντάσεων.
Η καταδίκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν άργησε να έρθει, υπογραμμίζοντας την παρανομία της ισραηλινής απόφασης να ιδρύσει νέους οικισμούς και αναφέρει ότι αυτή η επιλογή θέτει σε σοβαρό κίνδυνο «τις προοπτικές ειρήνης και τη λύση των δύο κρατών». Σε δελτίο τύπου καλεί την ισραηλινή Κυβέρνηση να ανακαλέσει αυτές τις αποφάσεις, να τηρήσει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και να προστατεύσει τον παλαιστινιακό πληθυσμό των κατεχόμενων εδαφών. Κουβέντες τις οποίες μέχρι σήμερα έχουν ακολουθήσει ελάχιστες πράξεις, ενώ η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται και η εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη προχωρά όλο και πιο γρήγορα.
(με πληροφορίες από διεθνή μέσα ενημέρωσης)
Published by