Μαζί με την αξιοπιστία της δημοσιογραφίας μειώνονται και τα σημεία πώλησης όσου Τύπου μας απόμεινε. Κυριαρχούν στην ενημέρωση (λέμε τώρα) οι οθόνες. Πώς συντηρούνται τόσα Μέσα είναι ένα ερώτημα που κατά προτεραιότητα θα έπρεπε να απασχολεί τις υπηρεσίες οικονομικού εγκλήματος. Δεν τις απασχολεί, διότι οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν από το κυνήγι εκείνων που διακινούν τυρόπιτες χωρία να κόβουν αποδείξεις. Έχουμε τεράστια πληροφόρηση αλλά ελάχιστη ενημέρωση.
Πώς γίνεται και μετά τη θανάτωση τόσων γαλακτοφόρων ζώων έχουμε επάρκεια φρέσκου γάλατος, μόνο… οι εισαγωγείς του το ξέρουν! Η… ερευνητική μας δημοσιογραφία δεν ασχολείται με αυτά.
Συμπονούμε βαθύτατα τους εργαζόμενους που παλαιότερα στήριζαν την Αλλαγή και ήλεγχαν την εξουσία, μιας και κατέληξαν να την υπηρετούν – όχι την Αλλαγή, την άλλη.
Τα δύσκολα τα αναθέτει σε πρώην συζύγους πρώην αστυνομικών ή με απευθείας αναθέσεις σε συνταξιούχους αστυνομικούς που έχουν ελεύθερο χρόνο.
Ο κ. Χατζηνικολάου είναι, λένε, σοβαρός δημοσιογράφος. Δεν το γνωρίζουμε αυτό. Εμείς τον μάθαμε σαν οικοδεσπότη ενός Αχιλλέα Μπέου που δεν έχει, λέει, σεξουαλικές προκαταλήψεις.
Η τηλεθέαση ως τζόγος! Διότι εκεί που βλέπεις την ενημερωτική -λέμε τώρα- εκπομπή σου, ο παρουσιαστής κληρώνει πακέτα χρημάτων, αυτοκίνητα, σπίτια και οικοσκευές. Αφού δεν βλέπουμε προκοπή ως εργαζόμενοι, ας δοκιμάσουμε ως παίκτες τυχερών παιχνιδιών. Στο ΕΣΡ όλοι καλά; Τρίκαλα.
Η ιστορία με τις ημιπαράνομες επιχειρήσεις που καταπάτησαν και εμπορεύτηκαν ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες (δηλαδή δημόσιο χώρο) μας βεβαιώνει ότι η νομιμότητα δεν αφορά τα νεόπλουτα λιγούρια που τις κατέλαβαν. Αυτοί που θα έπρεπε να τους ελέγχουν πολιτικά είναι… μουσαφίρηδές τους!
Η χώρα εξακολουθεί να παράγει σε πλεόνασμα μάγειρες, μοντέλα και τραγουδιστές, όσο οι υπεύθυνοι των καναλιών ετοιμάζουν τα εορταστικά τους προγράμματα έχοντας την πεποίθηση ότι η χώρα είναι πίστα κι χωρικοί σκυλάδες.
Published by