Παγκοινιά
♣ Στις 15 εκάστου μηνός θα δημοσιεύονται τα περιεχόμενα κάθε νέου τεύχους. Για τα έκτακτα γεγονότα θα υπάρχουν αναρτήσεις, οι οποίες θα αποστέλλονται κατά προτεραιότητα στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των εγγεγραμμένων αναγνωστών του περιοδικού.
♣ Η αρίθμηση των τευχών ξεκινά από το δοκιμαστικό τεύχος 0 (15 Οκτωβρίου 2025) στο οποίο κατά κύριο λόγο φιλοξενούνται κείμενα από προηγούμενες εκδοτικές μας δραστηριότητες.
♣ Η copy paste «δημοσιογραφία» του διαδικτύου (αυτή που για λίγα κλικ κατεβάζει το βρακί της), μας αφορά όχι γιατί μας πληροφορεί για τα γεγονότα που συμβαίνουν αλλά επειδή τα διαμορφώνει. Διαμορφώνει τις προτεραιότητες της επικαιρότητας και, δια της ανηλεούς εξηλιθίωσης, μας παραμυθιάζει ότι μας κρατά… ενήμερους! Θέλοντας και μη,την υφιστάμεθα όλοι αλλά δεν την υπηρετούμε όλοι! Στο alakati.gr η δουλειά μας θέλουμε να είναι άλλης τάξεως. Τα «νέα» που γρήγορα παλιώνουν υπάρχουν παντού. Εμείς, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, θέλουμε να εστιάσουμε σε όσα δεν παλιώνουν. Και να οικοδομήσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης με όσους τα παίρνουν στα σοβαρά. Γενικότερα, προσπαθούμε να μην κάνουμε πράγματα που θα ντρόπιαζαν όσους μας αγαπούν και όσους αγαπούμε. Αυτό είναι το πρώτο-πρώτο μας κριτήριο. Κι αν ξεστρατίσουμε, τραβήξτε μας το αυτί! Παγκοινιά: ακόμη και η λέξη έχει ξεχαστεί. Το αλακάτι αυτό θέλουμε να κάνει. Και, συν τω χρόνω, να γίνει μια συλλογική χειρονομία ευθύνης εκείνων που το συντρέχουν.
♣ Οι συνεργάτες μας είναι όλοι ενήλικες και υπεύθυνοι για το περιεχόμενο των θεμάτων τους. Και, επειδή οι περισσότεροι είναι φίλοι μας, χαιρόμαστε και τις συμφωνίες και τις (ελάχιστες) διαφωνίες μας.
♣ Για την ώρα άπαξ της εβδομάδος λειτουργεί άτυπα μια ανοιχτή συντροφική —κυριολεκτικά— ομάδα υποστήριξης του εγχειρήματος που δεν τη συγκροτούν συντάκτες αλλά φίλοι που, όπως ήδη αναφέραμε, χαιρόμαστε και τις συμφωνίες και τις (ελάχιστες) διαφωνίες μας.
♣ Μέχρι να τακτοποιήσουμε τα ζητήματα επικοινωνίας και διαχείρισης, μπορείτε να στέλνετε κείμενα, ιδέες και παρατηρήσεις στο th.pantoulas@gmail.com.
♣ Για το τέλος τα… δύσκολα και άχαρα: τα τελευταία πολλά χρόνια η ενημέρωση είναι —κυριολεκτικά— εργολαβική υπόθεση. Την έχουν αναλάβει εργολάβοι που έχουν εντάξει στους ομίλους τους μια ακόμη δραστηριότητα που επικουρεί τις υπόλοιπες (βρωμο)δουλειές τους. Γιατί να πληρώνεις τρίτους όταν οι δεύτεροι σου κάνουν τη δουλειά; Και οι δεύτεροι (οι δημοσιογράφοι ντε), κατά πλειοψηφία, ή συναινούν ή αυτολογοκρίνονται για να μην χάσουν τις δουλειές τους. Γνωστά πράγματα που εν πολλοίς δικαιολογούν την απαξίωση στην οποία έχουν περιέλθει τα συμβατικά Μ.Μ.Ε. Εμείς επιλέγουμε να μην ανήκουμε σε αυτά — συμπαίκτες ψάχνουμε, όχι πάτρωνες ούτε και πελάτες. Όπως γνωρίζουν, όσοι μας γνωρίζουν, πόρους κάτω από το τραπέζι δεν διαθέτουμε — ούτε σε περίεργες λίστες συχνάζουμε. Για να αντέξουμε, μοιραία θα στηριχτούμε στη φιλοτιμία και στο υστέρημα των αναγνωστών μας αλλά και σε όποιον μερακλή θέλει να διαφημίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες του στο περιοδικό — για λόγους αρχής δεν διαφημίζουμε τοκογλυφικές δραστηριότητες και τζόγο. Αναλυτικότερα όμως για τους τρόπους στήριξης… προσεχώς.